فقرهٔ شعبون با فقرهٔ طیب، زمین تا آسمون فرق داشت داداش! شعبون، دودی بود که چشم رو می‌سوزند و طیب، آتیشی بود که وجودت رو گرم می‌کرد. شعبون، چشمش پی ناموس مردم بود و طیب، چشمی رو که پی ناموس

آدمی با خود چيزی به جهان نياورده و چيزی هم با خود نمی‌برد و هم‌چون شبحی تنها از آن‌جا به اين‌جا و از اين‌جا به آن‌جا می‌گذرد و هرگز در يكی از آن‌ها پايدار نمی‌ماند»،

چرا ما جدا از هم نشستیم. حدسم درست بود. موقع برگشت حمید گفت: “می دونی آبجی فاطمه چی می‌گفت؟ از من پرسید مگه تو با فرزانه قهری؟ چرا پیش هم نمی‌شینید؟” گفتم: “از نوع نگاهش فهمیدم براش سؤال شده. تو

آیینه خیره شد به من و من به آینه آن قدر خیره شد که تبسم شروع شد

خصوصیت تکنیکی برجستهٔ خشم و هیاهو استفاده از چهار نگاه مختلف در روایت فروپاشی خانوادهٔ کامپسون است.

همین افراط در ظلم است که ستم‌کاران را به منتهای درجه‌ی سعادت رسانیده و ستم‌دیده‌گان را که نمی‌خواهند ظلم را با ظلم مقابله نمایند دچار بدبختی می‌سازد. همین ظلم است که به ستم‌گران اجازه می‌دهد که به دستبردهای کوچک اکتفا

کوزیمو از جا بلند شد و از اتاق بیرون رفت. -کجا می‌روی؟ به رخت‌کن پشت در شیشه‌ای رفت و کلاه سه‌گوش و شمشیر کوچک خود را برداشت. فریاد زد: -می‌دانم کجا بروم! و به سوی باغ دوید. لحظه‌ای بعد از

سنگ، دُرّ می‌شود در این وادی صاحبان جواهرند همه

آن‌چه تو آن را «سردی» تعبیر می‌کنی، عکس‌العمل پریشان زنی است که بیش از حدِ انتظارش دوست داشته شده. نه این‌که ناراضی باشم. برعکس. اما پذیرفتن الماسی که با لطف و بخشندگی به کسی اعطا می‌شود، هنری است که در

حزب، اقتداری مهیب دارد. در حضور هر مقام بالاتر، مقام پایین‌تر کم‌رنگ نمی‌شود، بی‌رنگ می‌شود… ساکت می‌شود… حذف می‌شود… به نظرم جو روی ما هم تأثیر گذاشته است. تیم مستندساز به تبع مکان‌یابی حزب با فاصله نشسته‌ایم و خیلی نمی‌توانیم

راه‌آهن و جاده، بزرگ‌ترین دشمنِ اختلافاتِ قومیتی‌ند…

مامانم گفت لازم نیست این کار را بکنم؛ غصه و ناراحتی من قابل‌درک است و شاید اگر مدتی از مدرسه دور باشم، بهتر بتوانم این مسئله را برای خودم حل کنم. اما من غصه نمی‌خورم و نمی‌گذارم غصه بخورم. اگر